Het symposion ‘Gnosis in de oudheid. Licht op NagHammadi nu’ is het eerste symposion in een reekssymposia die in een cyclus van zeven jaar ‘de grotewijsheidsstromingen, hun bronnen en hun actuelebetekenis in het licht van een veranderende kosmos’centraal zullen stellen.Tijdens deze bijzondere dag zijn professor Roelofvan den Broek en kunsthistoricus Peter Huijs diepingegaan op de essentie en de deels mythische uit-drukkingsvormen van de christelijk-hermetischegnosis. Professor Van den Broek maakte met watleek kinderlijk gemak, maar stoelend op eenindrukwekkende kennis van de antieke en vroeg-christelijke gnostische teksten, duidelijk dat dezeteksten geschreven zijn om de spiritualiteit van delezer te voeden of om hem in zijn religieuze over-tuiging te sterken. Ze moeten dus op een spirituelemanier gelezen worden, maar om hun religieuzeboodschap zo goed als ons nog mogelijk is te ver-staan, moeten we wel weten wat ze in de taal vanhun tijd bedoelden te zeggen. Zowel de historischeals de literair-kritische lezing waarvan hij voorbeel-den geeft in zijn boek, dat tijdens dit symposion hetlicht zag, zijn dus nodig om überhaupt tot een spirituele lezing te kunnen komen.Peter Huijs ging in op ‘De dans van Jezus en zijnleerlingen’, een tekst uit de Handelingen vanJohannes, die hij voorstelde als een metafoor voor deontwikkeling van de spiritueel zoekende mens. Demensen die deel hadden aan deze ceremonie onder-gingen de lofzang en de dans als een lyrische bele-ving van de mens als kleine wereld. Zij lieten zichmeevoeren in de nieuwe impuls van de Verlosser,die deze microkosmos geheel herschept naar hetpatroon, neergelegd in ‘De dans van het al’.