'Met zijn vieren waren we, vier dochters. We zijn vier zusters, maar toen waren we vier dochters: Katia, Véra, Sonia en Lisa. De dochters van Olga.' Een paar maanden voor haar dood heeft Olga haar ogen dichtgedaan. Alles is haar te veel. De aandacht van haar dochters, haar kleinzonen, haar man. Maar ook de eenzaamheid, het leven daar in die kleine kamer in het ziekenhuis van Louis-Pasteur. Haar dochters delen de zorg voor haar en laten haar zo min mogelijk alleen. Een emotioneel verhaal over het herleven van het verleden, liefde, afscheid nemen en de confrontatie met de dood. Wie zal waken over Olga en ervoor zorgen dat haar laatste dagen, en uiteindelijk haar dood, waardig zijn?