De dood van een soldaat verteld door zijn zus
Dit is het verhaal van één van vele doden in de oorlog in Oekraïne. In 2017 sneuvelt de broer van Olesya Khromeychuk aan het front in de Donbas. Olesya woont dan al jaren in Londen. Waar zij inzette op een internationale academische carrière, koos haar broer voor het verdedigen van zijn vaderland. Terwijl Olesya probeert het verlies een plek te geven, probeert ze ook de huidige Russische invasie in Oekraïne te verwerken: als immigrant die ver van de frontlinie woont, als historica van de oorlog, en als vrouw, burger en zus.
In dit diep persoonlijke, bedachtzame en indringende boek onderzoekt ze haar eigen gevoelens en pijn en reflecteert ze op thema’s als oorlog, verdriet en identiteit. Ze maakt de pijn van de oorlog in Oekraïne voor de lezer bijzonder invoelbaar: hoe het levens overhoop gooit, hoe het zorgt voor gevoelens van verpletterende afkeer en overwelmende liefde – en ze doet ons realiseren dat de oorlog dichter bij huis is dan we ons soms realiseren.
'In dit hartverscheurende boek probeert Khromeychuk de impact van de dood van haar grote broer te beschrijven. (...) Een getuigenis vol verdriet, wrok, angst, haat en liefde dat de oorlog heel dichtbij brengt.'
‘Olesya’s schrijnende en ontroerende De dood van een soldaat verteld door zijn zus maakt de pijn van de oorlog in Oekraïne voelbaar.’
‘De dood van een soldaat verteld door zijn zus beschrijft de praktijk van persoonlijke ellende intelligent en ontroerend. Die aanpak, en Khromeychuks prachtige pen, maken [dit boek] een intiem inkijkje in rouwen in oorlogstijd.’
'The Death of a Soldier Told by his Sister […] zijn haar memoires over de dood van haar broer aan de frontlinie in 2017, maar ook een verkenning van de in elkaar overlopende emoties van verdriet, woede en liefde die oorlog met zich meebrengt.'
‘Bondig en daardoor schrijnend, werpt licht op een oorlog die al bijna tien jaar duurt.’
'Aangrijpend.'
'[E]en wonderlijke prestatie die Khromeychuk levert. Het lukt haar zowel woorden te geven aan haar intieme rouw, als licht te schijnen op de specifieke oorlog in Oekraïne, op het falen van de internationale gemeenschap én te reflecteren op de dood van een soldaat op een manier die haar eigen situatie overstijgt. (…) Hadden we dit boek allemaal maar veel eerder gelezen.’ [waardering: vier ballen]
