Op een aanzienlijk deel van de bezettingsgeschiedenis van Dordrechtrust vanaf mei 1945 een taboe. Dit boek onthult deze verzwegengeschiedenis en toont aan dat er meer geheimen en mysteries aan debezetting kleefden dan lange tijd werd gedacht.Drie Dordtse politiemannen groeiden uit tot beruchte handlangers van debezetter. Een van hen, Harry Evers, zou een dubbelspel hebben gespeeld.Terwijl hij in diverse kringen bekend stond als een fanatiek Jodenjager zouEvers volgens anderen op ingenieuze wijze hebben samengewerkt met detop van de illegaliteit.Omdat enkele leden van deze top Evers tot het bittere einde steunden, konhij na de bevrijding schijnbaar moeiteloos het uniform van de BinnenlandseStrijdkrachten aantrekken. Hij werd zelfs hoofd van het plaatselijke BureauNationale Veiligheid, terwijl zijn directe politiecollega's in interneringskampenwerden opgesloten.De verschillende groepen binnen de Dordtse illegaliteit raakten tot ophet bot verdeeld. Al tijdens de bezetting en ook daarna zou een blijvendeen onoverbrugbare kloof ontstaan. Was Evers nu een antisemitischeJodenvervolger of juist een verzetsheld?Frank van Riet toont met De Dordtse affaire aan dat er nog altijd sprake isvan een open wond die, zelfs na vele jaren, niet wil helen.Frank van Riet (1964) schreef eerder o.a. De bewakers van Westerbork en Handhavenonder de Nieuwe Orde. Dit boek werd genomineerd voor de mr. J. Dutilhprijs.