In De Drie Liederen identificeert de auteur vier krachten, die ons maar al te graag tot slaaf maken van de gedachte dat wij, als mensen, alleen staan en gescheiden zijn van dit majestueuze onkenbare.

In een meesterlijk geweven taal laat abHabib Abbah ons zien, hoe wij tot slaaf worden en ons leven laten inperken door deze krachten én hoe wij onszelf hiervan kunnen bevrijden. De oplossingen, die de auteur aanreikt zijn grensverleggend, recht door zee en laten geen ruimte om lichtvaardig om te gaan met de waarde van het leven. Niet met dat van anderen en niet met de waarde van ons eigen leven. De Drie Liederen zijn niet alleen een onthulling van de aard van de mensheid, maar zijn tegelijkertijd een richtlijn voor het in vrede leven en naast elkaar bestaan.

Rekening houdend met de subtiele manier, waarop perceptie plaatsvindt, volgt abHabib Abbah een wijze van redeneren vanuit de kwantumfysica.