Mijn spiegelbeeld trilde. Mijn neus, ooit gebroken door een dankbare cliënt, was nog altijd scheef maar zat nog wel zo'n beetje in het midden van mijn gezicht. Het zag er zelfs naar uit dat ik voor de verandering eens dicht genoeg bij een scheermes had gestaan.Privédetective Jack is het speuren zat, maar ook hij moet zijn rekeningen betalen. Alcohol houdt hem op de been en vult het peilloos diepe gat waarin hij al tijden dreigt te vallen. Totdat de hoogzwangere Lynne Michelle voor zijn bureau verschijnt. Haar man is spoorloos verdwenen en ze heeft zojuist een aanslag op haar leven overleefd. De politie van Los Angeles doet niks. Ze vermoedt een verband, maar welk? En of drankorgel Jack nou die reddende engel is?Weet u zeker dat u een detective bent?' vroeg ze ten slotte, terwijl ze haar laatste tranen afveegde. 'U klinkt gestoord.'Wie meent het detectivegenre wel zo'n beetje te kennen, wordt bij lezing van De dronken detective in een ontnuchterend fris bad gedompeld. Schietpartijen, achtervolgingen, dood en verderf - túúrlijk, het zit er allemaal in, maar nu eens opgeschreven in een grove mengeling van weemoed en ironie, uit de losse pols besprenkeld met subtiel schrijnende humor. De onvervalste handtekening van omnistylist Craig Strete.Er waren te veel dode mensen in mijn leven en het was mijn schuld dat er nog een was bij gekomen. Wanneer zou er een eind komen aan deze stroom van verdriet? Wanneer zou ik ophouden met de mensen om me heen teleur te stellen?Craig Strete (1950) debuteerde in 1976 in Nederland met de opzienbarende verhalenbundel 'Als al het andere faalt'. Vele titels volgden: verhalen, gedichten en (jeugd)romans, waaronder 'Nachtbraken' (over Jim Morrison van later The Doors) en 'De roep van Stormbrenger'. In 2000 verscheen 'Een mes in de geest', de pueblo-indiaanse versie van Shakespeares tragedie Macbeth en in 2011 kwam 'Het spel van Kat en Adelaar' uit, de Vietnamoorlog in een indiaans visioen.«De kracht van Craig Strete is dat hij uit een combinatie van actuele problematiek en indiaanse mythologie iets beklemmends nieuws weet te creëren.» - The New York Times