Maarten Inghels en zijn collega’s van De Eenzame Uitvaart laten niemand alleen achter

Is poëzie niet het meest geschikte instrument om naar terug te grijpen op de grote momenten van ons leven? Al vijf jaar schrijven dichters voor eenzaam gestorvenen in Antwerpen een persoonlijk gedicht en dragen dat voor op de uitvaart. Het is een laatste saluut aan mensen die meestal tijdens hun leven uit de boot vielen en zonder aanwezigheid van familie of vrienden worden begraven. Elf minuten hebben de zes dragers van de begrafenisonderneming en de dichter nodig om de anonieme dode naar zijn laatste rustplaats te brengen. Er is enkel nog het kleine ritueel: de kist op schragen, de bloemen en het gedicht.

Met De eenzame uitvaart blikt schrijver en coördinator Maarten Inghels terug op de vijf jaar waarin hij de onfortuinlijken van de samenleving mee naar het graf droeg. Bij elke overledene schreef hij een verslag. Ook alle gedichten van Joke van Leeuwen, Bernard Dewulf, Stijn Vranken, Jan Aelberts, Lies Van Gasse, Maarten Inghels en Andy Fierens werden opgenomen.

‘Eerst was er vals alarm. Na de eerste eenzame uitvaart in januari had ik een dichter ingeschakeld voor een nieuwe dode, maar daags voor de uitvaart dook er gelukkig nog familie op. Het werd kalm. Maar nu, zeven maanden later, is men absoluut zeker van een eenzame uitvaart.’