Het begin van het geestelijke leven zoals dat in de wedergeboorte geschonken wordt, de onderhouding van dat geestelijke leven door de middelen die de Heere geeft en ook het eeuwige einde van de mens: dat zijn de eerste, de middelste en de laatste dingen waarover de Engelse puritein Isaäc Ambrosius in dit werk schrijft. Dit boek verschijnt voor het eerst sinds 1660 in een nieuwe Nederlandse vertaling. Het boek wordt gekenmerkt door een rijke theologische inhoud en de kenmerken van een diepe bevindelijke praktijk. Op indringende wijze vermaant Ambrosius de onbekeerden te staan naar het ware geestelijke leven, maar vooral onderwijst hij de ware gelovigen in het beoefenen van geestelijke plichten. Een belangrijke plicht is het mediteren over eigen zonden aan de hand van Gods geboden, over Gods beloften en over het middelaarswerk van Jezus Christus.