In De eeuw van Felix probeert Ruben Jacobs zijn pessimisme over onzetoekomst op deze planeet te overwinnen en gaat hij op zoek naar hoop enmoed. Zijn verkenning voert hem langs gebeurtenissen, ideeën en praktijkendie aan de wieg staan van een nieuwe verhouding tussen mens en aarde.
Zo volgt hij wetenschappers en ondernemers die werken aan een ecologischeeconomie gebaseerd op welzijn in plaats van welvaart. Hij voert prikkelendegesprekken met kunstenaars en toekomstdenkers die zich eenwereld voorstellen waarin niet de mens maar de hele biosfeer centraal staat,en hij laat ons zien waarom we moeten leren denken als een berg. En tot slotspeurt hij de cultuurgeschiedenis af naar metaforen en mythen die ertoekunnen bijdragen dat de mensheid zich niet langer gedraagt als een verwoestendegeologische kracht, maar als een goede voorouder. Dit alles metin het achterhoofd zijn zoon. Want welk verhaal vertelt hij Felix straks als hijouder is?