Met ingang van 1 januari 2013 is de eigenwoningregeling ingrijpend gewijzigd. Voortaan is de rente op een lening die verband houdt met de eigen woning alleen nog maar fiscaal aftrekbaar als de lening ten minste annuïtair in maximaal 360 maanden wordt afgelost. Daarbij is voor bestaande leningen ruimhartig overgangsrecht geformuleerd. Vóór 2013 was de regeling al bijzonder ingewikkeld te noemen, onder andere vanwege de in 2004 geïntroduceerde bijleenregeling. Vanaf 2013 is de ingewikkeldheid van de regeling alleen nog maar verder toegenomen. Voor de gemiddelde Nederlander zal de regeling volstrekt onbegrijpelijk zijn. Maar ook voor veel doorgewinterde adviseurs is de nieuwe eigenwoningregeling taaie kost.Deze uitgave beoogt aan de hand van twaalf vragen - opgenomen in twaalf hoofdstukken - inzicht te bieden in de nieuwe regels rondom de eigen woning. Dit gebeurt mede aan de hand van veel voorbeelden. Volledigheidshalve wordt ook ingegaan op zaken rondom de eigenwoningregeling die niet zijn gewijzigd. Dat is bijvoorbeeld het geval bij het begrip eigen woning en de regeling van het eigenwoningforfait. Maar de nadruk ligt natuurlijk wel op de wijzigingen. Want hoe zit het met de annuïtaire aflossingssystematiek. Wat gebeurt er als er een aflossingsachterstand ontstaat? Hoe luidt het overgangsrecht voor bestaande eigenwoningschulden? Hoe zit het met spaarproducten voor de aflossing van de eigenwoningschuld? En wat gebeurt er als er bij verkoop van de woning een restschuld ontstaat? Op al deze vragen en meer wordt in deze uitgave antwoord gegeven.