Salvatore Roncone, een oude boer uit Calabrië die weet dat hij door zijn ziekte niet lang meer te leven heeft, verruilt zijn dorp voor de grote stad Milaan. In het huis van zijn zoon komt hij in contact met zijn kleinzoon Bruno, die de oude partizaan de ogen opent voor dingen waarvan hij het bestaan niet vermoedde. Het jongetje, een nieuwe liefde en het leven in de stad ­maken bij de grootvader ongekende emoties los. Oud en jong, ­modern en antiek, man en vrouw, stad en platteland; het zijn de klassieke tegenstellingen die Salvatore aan het einde van zijn leven overwint. Zo kan hij zich verzoenen met zijn lot en zijn laatste adem uitblazen met een glimlach op de lippen: een glimlach als die van de echtgenoten op de tombe in Villa Giulia.

De Spaanse auteur José Luis ­Sampedro (1917), van huis uit econoom, bereikte een groot internationaal lezers­publiek met zijn roman ‘De Etruskische glimlach’. Sampedro werd in 1990 lid van de Real Academia Española en behoort daarmee tot de meest illustere Spaanse schrijvers.

‘Ik heb het boek in twee avonden uitgelezen en met heel veel plezier. Het is een juweel.’ Emile Brouwer,
Boekhandel Comenius, Naarden