In dit onderzoek staat de executoriale verkoopprocedure van onroerende zaken, in het bijzonder woningen, door de hypotheekhouder centraal. Het is inmiddels meer dan twintig jaar geleden dat de wetgeving met betrekking tot deze procedure is ingevoerd. Diverse ontwikkelingen roepen de vraag op of deze wetgeving tegenwoordig de optimale executoriale verkoopprocedure bevat die leidt tot een zo hoog mogelijke netto-opbrengst. Zo blijkt uit diverse mediaberichten en onderzoeken dat de opbrengst door verschillende oorzaken te laag is. Daarnaast bestaat behoefte aan het gebruik van moderne communicatiemiddelen en een toekomstbestendige procedure, een behoefte waaraan door de huidige regeling onvoldoende kan worden voldaan. Ten derde neemt het aantal executoriale verkopen de laatste jaren toe.Deze ontwikkelingen vormen de aanleiding voor dit onderzoek, dat de gehele wettelijke executoriale verkoopprocedure van onroerende zaken, in het bijzonder woningen, door de hypotheekhouder vanuit juridisch perspectief beschouwt. Hiertoe is de huidige wettelijke regeling grondig geanalyseerd. Hierbij zijn niet alleen de knelpunten van deze regeling, maar ook het ontstaan van de regeling, de regeling zelf en vergelijkbare regelingen in het buitenland onderzocht.De serie Vastgoed, Omgeving en Recht is gericht op kennisuitwisseling en debat tussen theorie en praktijk op het terrein van vastgoed, omgeving en recht in brede zin. Monografieën, proefschriften, conferentiebundels en commentaren maken deel uit van de reeks. De serie maakt deel uit van het Netherlands Institute for Law and Governance (NILG).Het NILG is een samenwerkingsverband van universiteiten en andere onderzoeksinstellingen dat zich tot doel stelt onderzoek op het terrein van Law and Governance te bevorderen. Centraal staat de balans tussen publieke en private belangen in het recht en de wijze waarop de regulering van die belangen door de publieke en private sector plaatsvindt.