Van Rillaaer en Vermaelen hebben samen een goed typisch fantasyverhaal neergezet. Opvallend is dat de twee mannen gekozen hebben voor een vrouw als belangrijkste personage: Jente. Jente is een pittige dame, en komt zodanig ook goed over. Je wordt als lezer vanzelf een beetje gek op haar. De schrijfstijl die de mannen hanteren is makkelijk leesbaar. Ondanks dat er hier en daar seksscènes en gruwelijke folteringen langskomen, is De gezellen van Nez ook zeer geschikt voor Young Adults. Het verhaal speelt zich af in een fictieve geschiedenis, maar Van Rillaer en Vermaelen hebben gekozen voor hedendaags taalgebruik. Het boek is zeer toegankelijk: het heeft ruim 500 pagina's, maar toch heb je het in een zucht en een wind uit. De hoofdstukken zijn met 10-20 bladzijden ook van een goede omvang. En zoals we van boeken van Celtica Publishing inmiddels gewend zijn, siert een mooie tekening van Melchior van Rijn de cover. In het begin van het boek valt het op dat Van Rillaer en Vermaelen nog niet helemaal op elkaar ingespeeld zijn. Sommige stukken lezen echt als een goedlopend verhaal, terwijl andere stukken meer bij elkaar geplakte beschrijvingen zijn, een opsomming van gebeurtenissen. Verderop in het boek loopt het schrijverduo ook nog af en toe tegen dergelijke problemen aan. Bijvoorbeeld wanneer we twee keer op twee bladzijden kunnen lezen dat iemand het bij een man-tot-mangevecht meer moet hebben van zijn kracht dan van zijn techniek, of wanneer de uitdrukking 'als vogels voor de kat' drie keer vlak na elkaar wordt gebruikt. Maar verder lijken Van Rillaer en Vermaelen steeds meer op elkaar ingespeeld te raken. Dit belooft veel goeds voor het voldende deel van de serie De erfgenaam van Herlewinne. Ik ben wel benieuwd naar een nieuw avontuur van Jente, Nuru en de anderen.