In De glimlach van God in een zoektocht naar leven en liefde beschrijft Johan Feenstra de eerste 40 jaren van zijn leven, vol van leed, maar ook vol van vreugde. Met vlotte, onderhoudende woorden schildert Feenstra het leven in het Friese dorp Parrega vóór en na de oorlog, brengt ons de muziek van die dagen weer levendig in herinnering, en vertelt van zijn eindeloze ziekbed en zijn niet aflatende zoektocht naar een levenspartner. Naast de diepe liefde voor zijn ouders spelen de liefde voor het andere geslacht en de liefde voor muziek een grote rol.
Johan Feenstra heeft zijn leven gewijd aan orgel- en pianomuziek. Tussen zijn slepende ziekbed en de vele medische ingrepen door werd hij opgeleid door de bekende Sneker organist Y. Rusticus, en heeft zelf zijn hele latere leven met enthousiasme muziekles gegeven en zelf muziek gemaakt.
Johans diepgewortelde wens een levenspartner te vinden brengt hem op het opwindende pad van een lange rij lieve, leuke, gezellige meisjes, maar niemand kan tippen aan zijn onbereikbare jeugdliefde Dirkje, zijn vriendinnetje van de lagere school dat hij maar niet kan vergeten. Totdat hij Lies ontmoet, over wie zijn vorige boek gaat, waarvoor Mem onbewust de titel heeft geleverd: Als Lies er maar bij is.

Op 87-jarige leeftijd herinnert Johan Feenstra zich de voorvallen uit zijn jeugd nog alsof ze gisteren gebeurd zijn. Een schat aan brieven, kaarten, dagboekaantekeningen en foto’s helpt hem om zijn verhaal kleur- en klankrijk te schilderen, en de lezer een indringende blik te laten slaan in zijn bewogen leven.