De Belgen doen het beter, luidt de titel van een manifest van enkele prominente Nederlanders over het functioneren van de overheid. Maar doen de Belgen - de Vlamingen in het bijzonder - het ook beter in het cultuurbeleid? Slagen onze zuiderburen er beter in jongeren over de drempel van een museum of theater te krijgen? En welke middelen zetten ze daarbij in?
Deze vragen staan centraal in De grens als spiegel, een vergelijking van het cultuurbestel in Nederland en Vlaanderen. Vier aspecten van het cultuurbestel komen aan de orde: de inbedding van het cultuurbeleid; de inrichting van advies en subsidie; het aanbod en de spreiding van het culturele aanbod, en de cultuur in het (buitenschools) onderwijs.
Deze studie is ook een introductie tot het cultuurbeleid van Vlaanderen en Nederland vanaf het midden van de twinstigste eeuw. Het geeft beleidsmakers aan deze en gene zijde van de grens de mogelijkheid hun beleid onderling te spiegelen. De vergelijking resulteert in de typering van Vlaanderen als een cultuurhuis tegenover Nederland als een spiegelpaleis