In het Walcherse landschap is de Grote kerk van Veere een opvallende verschijning. De huidige kerk is niet het eerste kerkgebouw op deze plek; al in 1348 werd de eerste parochiekerk in Veere gewijd. In de eeuw die daarop volgde, bloeide Veere uit tot een centrum van visserij en internationale handel. Daarbij hoorde een vernieuwde kerk, die door de befaamde bouwmeesters Spoorwater en Keldermans werd ontworpen. In fases werd in de vijftiende en zestiende eeuw de kerk verbouwd tot een gotische kruisbasiliek, met een toren die honderd meter de hemel in moest reiken. Die toren kwam er uiteindelijk niet, maar nog steeds is de kerk een imposant bouwwerk. De Reformatie luidde voor de Grote kerk een periode van radicale veranderingen in. Niet alleen het exterieur, ook het interieur werd ingrijpend gewijzigd. In 1686 werd de kerk getroffen door een brand, en in 1809 werd de kerk beschoten door de Engelsen, waarna deze onbruikbaar werd voor de eredienst. Sinds die tijd functioneerde het kolossale gebouw als militair hospitaal, provinciaal werkhuis, houtopslag en als veestalling tijdens de inundatie van Walcheren. Tegenwoordig geniet de Grote kerk bescherming en vervult het gebouw de functie van een cultuurpodium, niet alleen als concertlocatie, maar ook als interactief museum van zijn eigen geschiedenis. De Grote kerk van Veere vertelt het verhaal van de bouw, de geschiedenis en het gebruik van de Grote kerk, van gebedshuis tot cultuurtempel.