De belofte dat iedereen beter zou worden van globalisering is niet uitgekomen. In plaats daarvan heeft één procent alles naar zich toe getrokken, en heeft de rest het nakijken. De crisis heeft dat eens en voor altijd duidelijk gemaakt. Miljarden voor duurbetaalde bankiers, werkloosheid, bezuinigingen en hogere belastingen voor burgers. De kloof tussen politiek en burger is gapend geworden. En de reactie is meer van hetzelfde: nog een handelsverdrag, meer marktwerking, verdere afbraak van de verzorgingsstaat. En als klap op de vuurpijl grossiert de politieke elite in kwetsend paternalisme. In gesprek gaan en beter uitleggen wrijft alleen maar meer zout in de wonden. Vind je het gek dat er zoveel chagrijn onder het electoraat zit?In dit essay onderzoekt Ewald Engelen de wortels van dit chagrijn. In helder en scherp proza roept hij de politieke elite op om radicale integriteit, radicale transparantie en radicale gelijkheid te beoefenen. Alleen dan kan de elite de vertrouwensbreuk helen.