In dit verhaal worden de Kerstvloed van 1717, die ook wel ‘de vergeten watersnood’ wordt genoemd, en dit jaar 300 jaar geleden plaatsvond, en ook de veel recentere aardbevingen, als een metafoor gebruikt voor de gevolgen van een kerkscheuring in oorlogstijd en de doorbraak van het ‘vrije denken’, dat met z’n radicale veranderingen en vernieuwingen, in de naoorlogse tijd ons land als een vloedgolf overspoelde. De sporen hiervan zijn nog overal te vinden. Ze hebben ontwrichting en onrust in de samenleving, en specifiek ook in huwelijken en gezinnen gebracht, maar er kwam ook een nieuw elan, zodat in een nieuwe spirit aan de wederopbouw kon worden gewerkt. Waar is de liefde van God als zoveel dingen stuk gaan in je leven? Kun je dan nog de vraag stellen of God betrouwbaar is en het beste met je voor heeft? Het is dit jaar ook 500 jaar geleden dat Rome’s dochter uit de hamerslagen van Luther werd geboren. Haar levensloop en die van haar ‘vader’ vinden we terug in dit verhaal, dat het alledaagse, religieus bepaalde leven van de inwoners van een Gronings dorp vanaf de vijftiger jaren beschrijft, en representatief is voor veel dorpen en leefgemeenschappen in ons land en daarbuiten. Het is een verhaal met ernst en luim, over vroeger en nu, over scheuringen en instortingsgevaar, over verdriet en verbroken relaties, maar ook over een wonderlijke zoektocht naar herstel en heelheid, en een hoopvolle toekomst. Sietse H.W. Werkman is gedragspecialist en pastoraal werker met een Master in Speciale Educatie. Momenteel doet hij onderzoek naar hoogbegaafdheid en hooggevoeligheid, en werkt hij aan een serie van vier boeken over ‘De gedrags- en relatieproblemen van deze tijd’, met als leidraad Bijbelse Heelheid.