De haperende schepping
De haperende schepping is een verzameling ultrakorte verhalen, over medemensen en over thema’s die Armando bij uitstek interesseren. Zijn personages – terugkijkend, hardop denkend of met elkaar pratend – zijn buitenstaanders; beschouwers van elkaar of van zichzelf, van het verleden, de omgeving en de natuur. De thema’s zijn de vergankelijkheid en de melancholie, de macht en de onmacht, de fascinatie voor het kwaad en de schoonheid daarvan. Maar wat De haperende schepping nieuw maakt, is het haast mythische karakter van de verhalen en het bijna a-typische van de personages. In absurdistische scènes, weemoedige overpeinzingen en korte, schijnbaar onbeduidende dialogen, tekent Armando zijn medemens. Wat zo ontstaat is een verzameling observaties die door Armando’s bedrieglijk eenvoudige stijl door merg en been gaan en die het menselijk tekort des te schrijnender maken.
'Prachtige waarnemingen.' Menno Schenke in Algemeen Dagblad
Sluipenderwijs, en daardoor des te indringender, weet de auteur de vinger te leggen op misstappen. In de mooiste is er nog hoop voor dit onthechte ras en hebben de personages oog voor de kleine dingen, het ongemerkte dat nog wel schoonheid kent. - DE VOLKSKRANT
Prachtige waarnemingen. - ALGEMEEN DAGBLAD Een schepping die hapert is een schepping die leeft, en dit nieuwe boek van Armando is daar een bruisende weergave van. - PAUL GELLINGS in ZWOLSE COURANT Vlijmscherpe observaties. - INGRID HOOGERVORST in DE TELEGRAAF Even tijdloos als een sprookje, even archetypisch als een mythe. - ARNOLD HEUMAKERS in NRC HANDELSBLAD
'Vlijmscherpe observaties.' Ingrid Hoogervorst in De Telegraaf
'Even tijdloos als een sprookje, even archetypisch als een mythe.' Arnold Heumakers in NRC Handelsblad
'Sluipenderwijs, en daardoor des te indringender, weet de auteur de vinger te leggen op misstappen. In de mooiste is er nog hoop voor dit onthechte ras en hebben de personages oog voor de kleine dingen, het ongemerkte dat nog wel schoonheid kent.' de Volkskrant
