De koopmanszoon Franciscus van Assisi is verveeld door zijn rijke leventje en zoekt naar iets dat zijn leven vervulling kan geven. Dat iets vindt hij in de armoede, het afleggen van alle bezit, van alle pretenties en van zijn natuurlijke afkeer van bedelaars en melaatsen, om in alles Christus te kunnen navolgen. Zijn radicale leven spreekt al generaties lang tot de verbeelding, ook van de moderne mens, voor wie, gewend aan alle weelde en comfort, het vrijwillig opgeven van al zijn bezittingen een krankzinnig idee is dat toch een diepe, innerlijke snaar raakt. Franciscus, de monnik in de bruine pij, leert ons dat bezit niet gelukkig maakt, maar dat geluk juist bestaat in niets bezitten, om zo des te meer van Hem te kunnen ontvangen.