'Jannetje Koelewijn [is] er uitmuntend in geslaagd de geschiedenis van haar ouders te boekstaven. Het boek is licht van toon, nooit sentimenteel, vaak grappig, menigmaal aangrijpend, en bovenal uiterst vaardig geschreven.'

'De moeite die het Koelewijn heeft gekost om uit te zoeken waar ze vandaan komt, lees je niet af aan De hemel bestaat niet, en zo hoort het ook bij een goede schrijver. Haar verhaal ontrolt zich soepel en als vanzelf.' - Aleid Truijens in de Volkskrant

'Wat dit boek, dat zo'n typisch tijdsbeeld geeft, zo bijzonder maakt, is de even laconieke als liefdevolle wijze waarop het uit elkaar groeien van Wim en Rinske wordt beschreven.'

'Indrukwekkend (...) Koelewijn, de journaliste, schrijft als een romancier, die de lezer zelf zijn of haar conclusies laat trekken. (...) Waar Koelewijn goed in is - net als in haar reportages in NRC Handelsblad - is zaken met een bedrieglijk koele distantie weergeven. Gaandeweg het verhaal, als je de "personage" beter leert kennen, voel je steeds sterker de emotionele lading achter die distantie.' - De Groene Amsterdammer

'Opmerkelijk openhartig (...) Een schitterend, maar ook verdrietig portret van een man die streefde naar het hoogste, maar ook veel verloor.' - Margriet

'"Liefdevol" is het eerste woord dat invalt na het lezen van De hemel bestaat niet, Jannetje Koelewijns reconstructie van het leven van haar ouders. Zij is erin geslaagd een intiem portret te schilderen (...) Een roerend en diep menselijk verhaal.' - **** Lies Schut in De Telegraaf

'Om maar met de deur in huis te vallen: Jannetje Koelewijn heeft een indrukwekkend boek over haar ouders geschreven.'