De Helmonder Piet de Wit (1869 - 1947) verdiende een fortuin met de vervaardiging van dekens uit vodden. Het privé-leven van Piet Tod, zoals zijn bijnaam luidde, sprak nogal tot de verbeelding. Hij trouwde met zijn dienstbode Anna, die door de andere Helmondse fabrikanten als niet chique genoeg werd afgewezen. Uit nijd hierover bouwde Piet op een aangelegde heuvel het Peapark: een Frans kasteel van waaruit hij op de stad neerkeek. Als politicus bracht hij het tot lid van de Eerste Kamer. Maar hij was uiteindelijk meer een handelaar dan een fabrikant of politicus; zijn val kwam in etappes. Het Peapark werd voor een habbekrats gekocht door metaalfabrikant Antoon van Thiel, die het tot de grond toe afbrak.

Naast een biografie van Piet de Wit is dit een biografie van de stad Helmond tijdens een roerige episode uit haar geschiedenis. Uiteraard komt het katholicisme aan bod, de liefdadigheid en de verhouding tussen arbeiders en fabrikanten. Vreemd genoeg hebben de laatsten - in tegenstelling tot de adel - zelden sympathieke literatuur opgeleverd. Was Piet de Wit een sympathieke fabrikant?

Jef de Jager (1949) is schrijver en cultureel antropoloog. Hij publiceerde verhalend proza, cultuurhistorische essays, een biografie van Albert Heijn en geschiedenissen van diverse bedrijven.