In Nederland kunnen insolvente ondernemingen op twee manieren worden gereorganiseerd: met behulp van de Faillissementswet (de formele reorganisatie) en buiten de Faillissementswet om (de informele reorganisatie). De informele reorganisatie wordt vaker toegepast en is ogenschijnlijk een succesvollere reorganisatievorm dan de formele reorganisatie. Een reden is dat de Faillissementswet tekortschiet in haar reorganiserende doel, het continueren van de onderneming. Dat laatste kan ook een zegen zijn: een formele reorganisatie op basis van de Faillissementswet zou pas aan de orde moeten komen als de informele reorganisatie geen soelaas biedt. Desondanks heeft de Commissie Kortmann het Voorontwerp Insolventiewet opgesteld ter versterking van de formele reorganisatie.In dit boek onderzoekt mr. Teun Akkermans wat de invloed zal zijn van de Insolventiewet op de informele reorganisatie. Daarbij komen actoren aan bod die een rol spelen bij het reorganiseren van bedrijven in financiële moeilijkheden: de ondernemer, commissarissen, aandeelhouders, werknemers, de ondernemingsraad, accountants, deskundigen, de bewindvoerder, schuldeisers en de (huis)bank. De auteur concludeert dat de informele reorganisatie wel eens beter af zou kunnen zijn met het Voorontwerp Insolventiewet. Daarmee is dit boek relevant voor eenieder die te maken heeft met insolvente ondernemingen en die zich wil voorbereiden op de nieuwe Insolventiewet.