Onveiligheid komt met rasse schreden dichterbij. Mede door westers handelen implodeert het Midden-Oosten, met miljoenen vluchtelingen als gevolg. Vanuit Libië heeft de Islamitische Staat naar eigen zeggen Rome in het vizier. En het is oorlog in Oekraïne, waar Oranje in 2012 nog wedstrijden speelde om het Europees kampioenschap voetbal. Polderjihadisten en Poetin bedreigen onze veiligheid. Voor Nederland waren vrede en veiligheid lange tijd een vanzelfsprekendheid, maar nu staat de nabije wereld in brand.

In die veiligheidscontext dobbert defensie al jaren in een zee van visieloze politiek, ondoordachte bezuinigingen en hoge ambities. De krijgsmacht is op papier nog wel multifunctioneel, maar in de praktijk amper inzetbaar. De missies die de militairen uitvoeren, kunnen maar voor een korte periode worden volgehouden. Op zijn tandvlees zet Nederland een handjevol F-16's in tegen IS, maar een dusdanige inzet van de krijgsmacht in het buitenland verergert de kaalslag bij de defensie.

Nederland heeft een armzalige krijgsmacht in een roerige wereld. Hoe heeft dat kunnen gebeuren? En is de - op de tekentafel - multifunctionele JSF onze reddende engel?