Als de 92-jarige gepensioneerde chirurg Douwe Poelman merkt dat zijn geheugen begint te haperen, staat hij voor een dilemma. Bijna 70 jaar heeft hij gezwegen over de Groningse verzetsgroep die mede door zijn stomme fouten in 1944 werd opgerold. Zijn eerste vrouw Anneke kwam daarbij op een afschuwelijke manier om het leven. De pijnlijke herinneringen aan die gebeurtenissen heeft hij al die tijd diep weggestopt. Hij beseft dat, als hij langer blijft zwijgen, de herinnering aan Anneke voorgoed verloren gaat. Dat voelt alsof hij haar voor de tweede keer in de steek laat. Hij moet er op een of andere manier voor zorgen dat haar verhaal behouden blijft, wanneer hij zelf dement wordt of dood gaat. Als zijn achterkleinzoon zijn profielwerkstuk wil maken over de dood van zijn overgrootmoeder, besluit Douwe haar tragische levensverhaal onder embargo aan hem te vertellen. Dat heeft onthutsende gevolgen: wat een verslag zou moeten zijn van een pijnlijke, maar afgesloten periode, loopt alsnog uit op een dodelijk drama.