Reginald beschrijft de groeipijnen van Cycile en de daarbij overheersende geestelijke belasting, die Cycile ondergaat in haar groei naar volwassenheid.Cycile groeit op in een achterstandswijk waar onderwijs voor meisjes geen prioriteit is. Gelukkig geloven haar ouders wel in de educatie van hun dochter. Als ze nablijft voor extra lessen wordt ze door de leerkracht meerdere malen seksueel misbruikt. Mentaal loopt ze daardoor achter op de versnelde groei van haar lichaam, terwijl ze nog zo graag kind wil zijn. In haar groei naar volwassenheid, worstelt ze ook met het spanningsveld zwart-wit. Ze kan vooral moeilijk omgaan met de afwijzing van de donkere man die liever de witte vrouw kiest als partner. Ze vindt houvast in de werken van Frantz Fanon. Hierdoor is ze gesterkt om het beeld van zwart zijn is mooi vast te houden, terwijl de maatschappij haar steevast als inferieur blijft zien. Haar boodschap naar moeders toe is om meer betrokken te zijn bij de groei van hun dochters naar volwassenheid.