Catalogus
Omslag van De koerier die nergens bij hoort
Achterkant van De koerier die nergens bij hoort

De koerier die nergens bij hoort columns en verhalen van een ultraloper

Paperback164 pagina’sNederlands
Ron Teunisse wordt op afstanden boven de 100 kilometer beschouwd als de beste loper die Nederland heeft voortgebracht. Met zijn imponerende verschijning en krachtige loopstijl werd hij al snel de held van veel langeafstandslopers. Wel een wat tragische held trouwens, want de keren dat hij bij belangrijke internationale krachtmetingen eigenlijk de sterkste was, ging de eerste plaats toch op soms bizarre wijze aan zijn neus voorbij. In zijn columns voor ‘Runner’s World’ en ‘42’ kon hij daar boeiend over vertellen.

Oerloper Ron is ook als schrijver authentiek en eigenzinnig. Zijn stijl kenmerkt zich door korte zinnen, onverbloemd taalgebruik en een spottende toon. Regelmatig moppert hij op ontwikkelingen in sport en maatschappij of op zichzelf. Lopen is voor Ron geen groepsgebeuren dat vooral leuk en gezellig moet zijn, maar een vorm van woon-werkverkeer en een verslaving: ‘Als ik loop voel ik me beroerd, maar als ik niet loop nog beroerder’.

Columns van Ron roepen vaak tegenstrijdige reacties op. Zegt de een niet vrolijk te worden van zulke zure stukjes, de ander geniet juist van zo’n verfrissende nuchterheid tussen een overdaad aan feel-good stories over lopen. Deze bundel laat in elk geval zien dat Ron Teunisse meer is dan de cynisch mopperende stukjesschrijver waarvoor sommigen hem houden. Hij durft zich met zijn soms grote onzekerheid bij tijden ook kwetsbaar te tonen, en schrijft op haast ontroerende wijze over vriendschap.
Recensies
BOEKENRUBRIEK; RECENSIE 'DE KOERIER DIE NERGENS BIJ HOORT' Publicatie: Noordhollands Dagblad 20 september 2010 Eerbetoon voor laatste Mohikaan (Door Marco Knippen) Hij wordt ’de laatste Mohikaan’ genoemd. En met recht. Want als één ultraloper die eretitel verdient, is het Ron Teunisse. En niet alleen omdat hij dé geestverwant is van Jan Knippenberg, de Nederlandse pionier die in 1995 op 47-jarige leeftijd op Texel aan longkanker overleed. Teunisse, nota bene wars van trainingsschema’s, mag worden beschouwd als misschien wel de beste langeafstandsatleet in Nederland. In de - althans, verhoudingsgewijs - weinige ultrawedstrijden waaraan hij deelnam, liet hij steevast zijn benen spreken. De Noord-Hollander, inmiddels 58 jaar, verwierf faam door als enige Nederlander vijf keer de Spartathlon te volbrengen én in ’s werelds zwaarste race van Athene naar Sparta over 246 kilometer bovendien twee keer als runner-up te eindigen. Maar hij liep ook als eerste ooit solo de Elfstedentocht, won de vredesloop van Belfast naar Dublin over 106 Engelse mijl en is nog altijd nationaal recordhouder op de 24 uur (261,475 kilometer). De overwinning in de eerste aflevering van de Jan Knippenberg Memorial, de bedevaart van Hoek van Holland naar Den Helder, maakte niettemin de meeste emoties in hem los. Het is immers het parcours waarop zijn voetstappen én die van Knippenberg door de wind zijn verwaaid en door het zoute water zijn weggespoeld; lopershandtekeningen die veelal bij nacht en ontij werden geplaatst. In de duinen van Castricum kwamen ze elkaar ooit tegen. Ze herkenden in elkaar de oerlopers, die het hardlopen als een vorm van reizen beschouwden. Er ontstond een hechte vriendschap, die werd bezegeld met de duizenden kilometers die ze sindsdien samen aflegden. Van het duo gold Knippenberg als de zendeling. De historicus schreef columns in het loopblad Runners en was de auteur van de latere ultraloopbijbel 'De mens als duurloper'. Maar ook Teunisse bleek het evangelie te kunnen verkondigen. De man die zich beroerd voelt als hij loopt maar nog ellendiger als-ie het niet doet, kreeg enkele jaren na de dood van zijn grootste kameraad in Runner’s World een podium. De psychiatrisch verpleegkundige onderscheidde zich met eigenzinnige bijdragen en dito schrijfstijl: onverbloemd, recht voor z’n raap, melancholisch en (maatschappij)kritisch. In 'De koerier die nergens bij hoort' - een knipoog naar de boodschapper Pheidippidis die als eerste van Athene naar Sparta liep, en tevens de naam van de weblog waarop Teunisse zijn aanhangers nog altijd van leesvoer voorziet - zijn de columns nu gebundeld. Deze metaforen van het leven zijn een mooi eerbetoon aan de kleurrijke excentriekeling die het ultralopen een gezicht gaf. De koerier die nergens bij hoort. Auteur: Ron Teunisse. Uitgeverij: Parnassia, Santpoort. ISBN: 9789081575010. € 14,50
Marco Knippen — Noordhollands Dagblad — 20 september 2010
In het kort
ISBN-13
9789081575010
Verschenen
1 augustus 2010

Lijkt op dit boek

NSTC 500299690 · CB-relatie 7640423 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Bestel bij bol → · € 14,50
← Terug naar resultaten
Omslag van De koerier die nergens bij hoort
Achterkant van De koerier die nergens bij hoort

De koerier die nergens bij hoort

columns en verhalen van een ultraloper
Paperback164 pagina’sNederlands
Ron Teunisse wordt op afstanden boven de 100 kilometer beschouwd als de beste loper die Nederland heeft voortgebracht. Met zijn imponerende verschijning en krachtige loopstijl werd hij al snel de held van veel langeafstandslopers. Wel een wat tragische held trouwens, want de keren dat hij bij belangrijke internationale krachtmetingen eigenlijk de sterkste was, ging de eerste plaats toch op soms bizarre wijze aan zijn neus voorbij. In zijn columns voor ‘Runner’s World’ en ‘42’ kon hij daar boeiend over vertellen.

Oerloper Ron is ook als schrijver authentiek en eigenzinnig. Zijn stijl kenmerkt zich door korte zinnen, onverbloemd taalgebruik en een spottende toon. Regelmatig moppert hij op ontwikkelingen in sport en maatschappij of op zichzelf. Lopen is voor Ron geen groepsgebeuren dat vooral leuk en gezellig moet zijn, maar een vorm van woon-werkverkeer en een verslaving: ‘Als ik loop voel ik me beroerd, maar als ik niet loop nog beroerder’.

Columns van Ron roepen vaak tegenstrijdige reacties op. Zegt de een niet vrolijk te worden van zulke zure stukjes, de ander geniet juist van zo’n verfrissende nuchterheid tussen een overdaad aan feel-good stories over lopen. Deze bundel laat in elk geval zien dat Ron Teunisse meer is dan de cynisch mopperende stukjesschrijver waarvoor sommigen hem houden. Hij durft zich met zijn soms grote onzekerheid bij tijden ook kwetsbaar te tonen, en schrijft op haast ontroerende wijze over vriendschap.
Recensies
BOEKENRUBRIEK; RECENSIE 'DE KOERIER DIE NERGENS BIJ HOORT' Publicatie: Noordhollands Dagblad 20 september 2010 Eerbetoon voor laatste Mohikaan (Door Marco Knippen) Hij wordt ’de laatste Mohikaan’ genoemd. En met recht. Want als één ultraloper die eretitel verdient, is het Ron Teunisse. En niet alleen omdat hij dé geestverwant is van Jan Knippenberg, de Nederlandse pionier die in 1995 op 47-jarige leeftijd op Texel aan longkanker overleed. Teunisse, nota bene wars van trainingsschema’s, mag worden beschouwd als misschien wel de beste langeafstandsatleet in Nederland. In de - althans, verhoudingsgewijs - weinige ultrawedstrijden waaraan hij deelnam, liet hij steevast zijn benen spreken. De Noord-Hollander, inmiddels 58 jaar, verwierf faam door als enige Nederlander vijf keer de Spartathlon te volbrengen én in ’s werelds zwaarste race van Athene naar Sparta over 246 kilometer bovendien twee keer als runner-up te eindigen. Maar hij liep ook als eerste ooit solo de Elfstedentocht, won de vredesloop van Belfast naar Dublin over 106 Engelse mijl en is nog altijd nationaal recordhouder op de 24 uur (261,475 kilometer). De overwinning in de eerste aflevering van de Jan Knippenberg Memorial, de bedevaart van Hoek van Holland naar Den Helder, maakte niettemin de meeste emoties in hem los. Het is immers het parcours waarop zijn voetstappen én die van Knippenberg door de wind zijn verwaaid en door het zoute water zijn weggespoeld; lopershandtekeningen die veelal bij nacht en ontij werden geplaatst. In de duinen van Castricum kwamen ze elkaar ooit tegen. Ze herkenden in elkaar de oerlopers, die het hardlopen als een vorm van reizen beschouwden. Er ontstond een hechte vriendschap, die werd bezegeld met de duizenden kilometers die ze sindsdien samen aflegden. Van het duo gold Knippenberg als de zendeling. De historicus schreef columns in het loopblad Runners en was de auteur van de latere ultraloopbijbel 'De mens als duurloper'. Maar ook Teunisse bleek het evangelie te kunnen verkondigen. De man die zich beroerd voelt als hij loopt maar nog ellendiger als-ie het niet doet, kreeg enkele jaren na de dood van zijn grootste kameraad in Runner’s World een podium. De psychiatrisch verpleegkundige onderscheidde zich met eigenzinnige bijdragen en dito schrijfstijl: onverbloemd, recht voor z’n raap, melancholisch en (maatschappij)kritisch. In 'De koerier die nergens bij hoort' - een knipoog naar de boodschapper Pheidippidis die als eerste van Athene naar Sparta liep, en tevens de naam van de weblog waarop Teunisse zijn aanhangers nog altijd van leesvoer voorziet - zijn de columns nu gebundeld. Deze metaforen van het leven zijn een mooi eerbetoon aan de kleurrijke excentriekeling die het ultralopen een gezicht gaf. De koerier die nergens bij hoort. Auteur: Ron Teunisse. Uitgeverij: Parnassia, Santpoort. ISBN: 9789081575010. € 14,50
Marco Knippen — Noordhollands Dagblad — 20 september 2010
In het kort
ISBN-13
9789081575010
Verschenen
1 augustus 2010

Lijkt op dit boek

Alles bekijken →
NSTC 500299690 · CB-relatie 7640423 · Bijgewerkt 6 augustus 2026