Na de begrafenis van zijn vader en enige jaren na die van zijn moeder vindt Herman Schelfhaut in hun nalatenschap merkwaardige bundels brieven. Brieven tussen zijn ouders maar ook brieven tussen zijn grootouders van vaderskant. De familiebanden zijn... merkwaardig: de moeder van Hermans vader, weduwe, hertrouwde met de oudere broer van Hermans moeder, die om harentwil uit het klooster trad. En toch zijn die merkwaardige banden slechts één van de redenen waarom Herman de brieven waardevol vond. Ze dateren uit een tijd toen internet en gsm niet bestonden en afstanden nog echt afstanden waren. Elkaar zien lag niet voor de hand, gevoelens, zorgen, vreugde en verlangens werden vaak per brief gedeeld. Het was een tijd van hard werken terwijl de naweeën van de oorlog nog voelbaar waren en de katholieke moraal aan het veranderen was. Dit brievenboek, verzameld en ingeleid door Herman Schelfhaut, is met andere woorden veel meer dan een inkijk in de liefdes en bekommernissen van vier verbonden mensen.