Tijdens het opruimen van het huis van haar
dementerende moeder stuit Cecilie Enger op
een verzameling handgeschreven lijstjes: haar
moeder heeft van 1963 tot 2003 minutieus
bijgehouden welke cadeaus er aan familie,
vrienden en kennissen werden gegeven.
Met deze unieke vondst gaat Cecilie terug in de
tijd en schetst een levendig beeld van haar
familie en een cultureel tijdperk. Even herkenbare
als ontroerende cadeaus brengen vergeten
herinneringen uit haar jeugd tot leven en brengen
haar steeds dichter bij haar aftakelende
moeder. Een verhaal over geschenken, herinneringen,
en de wens om de tijd vast te houden,
maar bovenal een warm en persoonlijk verslag
van het zien verdwijnen van een geliefde.