In deze omvangrijke essaybundel betoogt Alberto Manguel, die door George Steiner "de Casanova van het lezen" is genoemd, dat de activiteit van het lezen, in de breedste zin van het woord, de mens definieert. "We komen ter wereld met de intentie om in alles een verhaal te vinden," schrijft Manguel, "in het landschap, de lucht, de gezichten van anderen, de beelden en woorden die onze soort creëert."
Het lezen van ons eigen leven en dat van anderen, het lezen van de samenlevingen waarin we leven en die daarbuiten, het lezen van de werelden die zich tussen de kaften van een boek bevinden, vormen de essentie van 'De kunst van het lezen'.
De negenendertig essays in deze bundel verkennen de ambachten van lezen en schrijven, de identiteit die literatuur ons schenkt, de verreikende invloed van Jorge Luis Borges, die Manguel als jongeman las, en de verbanden tussen politiek en boeken, en tussen boeken en ons lichaam.
