Het belang van regie als manier van sturen bij de decentralisaties op het sociaal domein staat volop in de belangstelling. Meestal gaat het dan over de gemeente en de wethouder als regisseur van de transitie en transformatie van de jeugdzorg, de AWBZ, de Participatiewet en niet te vergeten het Passend Onderwijs.

De auteurs verbreden en verdiepen het denken over sturing op het sociaal domein. Verbreden omdat ze de rol van alle bestuurders (gemeenten en uitvoeringsorganisaties) centraal stellen, in hun onderlinge relatie en in relatie tot professional en burger. Verdiepen, omdat ze niet alleen ingaan op het goed regelen van die trajecten, maar ook op de vraag wat nu eigenlijk het goede is.

De goede bestuurder presenteren zij als stuurman, die stuurt op basis van morele autoriteit verworven in dienstbaarheid aan de gemeenschap. Een dienstbaarheid die onder meer gestalte krijgt, doordat de civil society met behulp van het civic talk de koers op 'het goede' mee bepaalt.

Een prikkelende benadering, die alle bestuurders uitdaagt om in de spiegel te kijken. Wil ik die met goudgalon omrande admiraal zijn, of toch liever een stuurman die dienstbaar aan èn met de gemeenschap koerst op een moreel kompas?