Tussen 1944 en 1950 werden in België 242 mannen en vrouwen geëxecuteerd
op bevel van de rechtbank. Merkwaardig dat de Belgische staat plots
zo 'trigger happy' was, want de laatste burgerrechtelijke executie dateerde al van 1863...

Natuurlijk kaderden deze laatste executies in de repressie die op het einde
van en na de Tweede Wereldoorlog een reactie was op de Duitse bezetting
en de collaboratie. De meeste geëxecuteerden waren dan ook (vermeende)
oorlogsmisdadigers of collaborateurs. Het allerlaatste salvo werd afgevuurd
op 8 mei 1950. Daarna werd de doodstraf in ons land nog wel uitgesproken,
maar nooit meer uitgevoerd.

Historicus Mathieu Vanhaelewyn vertelt het verhaal van de laatste, vergeten
executies in België. Wie waren deze mensen? Wat hadden ze misdaan? Hoe
gingen die executies in hun werk? En waarom is het bloedige verhaal van 'de
242' al die jaren zo weinig aan de oppervlakte gekomen?