Dick Nanninga, bloemist, caféhouder en spits van het Nederlands elftal, wordt wereldberoemd door één verwoestende kopstoot in de zinderende finale van het wk van 1978 tegen gastland Argentinië. Een omstreden toernooi vanwege het regime. 'Ik kop de kogels wel terug,' meldt hij een verslaggever nog stoer bij vertrek. Zijn grootste tegenstander blijkt echter niet het Argentijnse elftal of dictator Videla, maar hijzelf. Een man met een ijzersterk lichaam en een opgeruimd karakter, maar ook met een woelige geest. Hij wordt tot in den treure herinnerd aan dat ene hoogtepunt in zijn leven en daarmee aan zijn eigen vergankelijkheid. De onverstoorbare levensgenieter blijkt niet zo onverwoestbaar als gedacht en begint zichzelf op ontluisterende wijze te verwaarlozen, wat uiteindelijk leidt tot het afzetten van zijn beide benen en zijn veel te vroege dood.