‘De man die haast had is een bijzonder pakkende roman, een boek voor fijnproevers en ongetwijfeld Vantoortelbooms beste tot nu toe. Het is ook een roman die moest geschreven worden, merk je, een boek waarin de auteur iets van zichzelf kwijt wilde.’ – ***** Knack

‘Vantoortelboom weet hoe je kunt volharden in een roerloos bestaan. (…) Dat de tekening van zo’n bestaan geen futloos proza heeft opgeleverd is te danken aan Vantoortelboom, want hij is een van die weinige schrijvers die juist onder zulk soort roerloze omstandigheden floreert.’ – NRC Handelsblad

‘Prachtige miniatuurtjes van scènes. (…) Een donker, dreigend universum, dat ons doet terugverlangen naar een simpeler tijd.’ – HUMO

‘De man die haast had vertelt een melancholisch verhaal waarvan de kern pas doodringt na de laatste zin, die als het ware de cirkel rondmaakt. (…) Vantoortelbooms derde roman is een mooi stukje proza met een prachtige titel en een filosofische insteek.’ – **** Boekenkrant

‘De zinnen van Jan Vantoortelboom zijn kort, sterk, gevuld met dynamiet. De uitgeklede schrijfstijl maakt dat de spanning voortdurend aanwezig is.’ – Reformatorisch Dagblad

‘Met brede stroken schildert [Vantoortelboom] een portret van een overwegend eenzaam, zwijgzaam leven. (…) Leons levenslange obsessie met tijd, met onvermijdelijk verval, is tegelijk emotioneel en intellectueel, beredeneerd en diep doorvoeld. Het maakt De man die haast had tot een bedrieglijk boek: spannend en toegankelijk, met een diep tragische lading.’ – Het Parool

‘De auteur, een begenadigd stilist, excelleert in het portretteren van introverte, getormenteerde jongemannen. Ook Leon, uit zijn nieuwste, past daarbij. (…) Als er prijzen gegeven zouden worden voor fraaie beginzinnen zou Jan Vantoortelboom kans maken. Ook nu weer: “Al zolang hij zich kon herinneren, voelde Leon meer dan hij liet zien”, schrijft hij, waarmee hij direct een indringende toon zet.’ – De Telegraaf