“Met mijn ogen dicht laat ik mijn vingers over de natte ribbels vanhet drijfhout glijden. De poreuze zomerdelen van de jaarringen zijndiep weggesleten, de harde ringen van de winter liggen als de ribbelsvan het strand op het hout, ze buigen zich om een grote hardeknoest in het midden, glad en onaangetast. Licht golvende ribbelsvan de tijd.”De man met de hoed, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, iseen roman over hoop. Het betreft hier de hoop op een beter levendie Paula ontleent aan een voorspelling op de kermis. Moeilijkemomenten in haar leven houdt ze extreem lang vol omdat haar nueenmaal verteld is dat haar leven zwaar zal zijn. Ze heeft zich bijvoorbaat geschikt in haar lot en wacht op een man met een hoed.Want dan, had de waarzegster gezegd, zou ze het beter krijgen. Danzou het goed zijn.