Door ‘New York Magazine’ uitgeroepen tot een van de beste boeken van de 21e eeuw, en door ‘The New York Times’ tot een van de vijftig beste memoirs.In ‘De mannen die we oogstten’ schetst de gelauwerde Afro-Amerikaanse schrijfster Jesmyn Ward vijf liefdevolle portretten van de dierbare mannen die zij binnen vier jaar kwijtraakte. Ze gingen ten onder aan drugsverslaving, geweld, ongelukken, zelfmoord, kortom: aan de wrede werkelijkheid die jonge Zwarte mannen in het Zuiden van de Verenigde Staten al te vaak ten deel valt. Telkens weer vroeg Ward zich af: waarom? Om haar verlies te verwerken begon ze erover te schrijven. Dit hielp haar een verschrikkelijke waarheid onder ogen te zien: haar jeugdvrienden en broer waren domweg ten prooi gevallen aan hun afkomst. Nog voordat de term ‘institutioneel racisme’ gangbaar was, wees Ward de geschiedenis, armoede, kansloosheid en gebroken familieverbanden aan die inherent zijn aan het leven van de Zwarte bevolking in Amerika.
Recensies
‘Zelden zoveel liefde tegengekomen in een boek, als hier van een zus voor haar broer. En woede om de zoveelste onnodige dood van een jong, veelbelovend leven.’ **** – De Limburger
Limburgs Dagblad / Dagblad de Limburger
‘De mannen die we oogstten is een ontroerend en belangrijk boek dat de situatie waarin veel zwarte Amerikanen leven in Amerika invoelbaar maakt.’ – Trouw
Trouw
‘Als kind las Ward boeken om zich te laven aan een duidelijke en overzichtelijke wereld waar de woorden “ondubbelzinnig en oprecht” waren met een “duidelijke onderscheid tussen goed en kwaad”. Als volwassen auteur doet ze een poging de werkelijkheid in deze mal te gieten; de drijvende kracht van deze memoir.’ – Het Parool
Door ‘New York Magazine’ uitgeroepen tot een van de beste boeken van de 21e eeuw, en door ‘The New York Times’ tot een van de vijftig beste memoirs.In ‘De mannen die we oogstten’ schetst de gelauwerde Afro-Amerikaanse schrijfster Jesmyn Ward vijf liefdevolle portretten van de dierbare mannen die zij binnen vier jaar kwijtraakte. Ze gingen ten onder aan drugsverslaving, geweld, ongelukken, zelfmoord, kortom: aan de wrede werkelijkheid die jonge Zwarte mannen in het Zuiden van de Verenigde Staten al te vaak ten deel valt. Telkens weer vroeg Ward zich af: waarom? Om haar verlies te verwerken begon ze erover te schrijven. Dit hielp haar een verschrikkelijke waarheid onder ogen te zien: haar jeugdvrienden en broer waren domweg ten prooi gevallen aan hun afkomst. Nog voordat de term ‘institutioneel racisme’ gangbaar was, wees Ward de geschiedenis, armoede, kansloosheid en gebroken familieverbanden aan die inherent zijn aan het leven van de Zwarte bevolking in Amerika.
Recensies
‘Zelden zoveel liefde tegengekomen in een boek, als hier van een zus voor haar broer. En woede om de zoveelste onnodige dood van een jong, veelbelovend leven.’ **** – De Limburger
Limburgs Dagblad / Dagblad de Limburger ·
‘De mannen die we oogstten is een ontroerend en belangrijk boek dat de situatie waarin veel zwarte Amerikanen leven in Amerika invoelbaar maakt.’ – Trouw
Trouw
‘Als kind las Ward boeken om zich te laven aan een duidelijke en overzichtelijke wereld waar de woorden “ondubbelzinnig en oprecht” waren met een “duidelijke onderscheid tussen goed en kwaad”. Als volwassen auteur doet ze een poging de werkelijkheid in deze mal te gieten; de drijvende kracht van deze memoir.’ – Het Parool
NSTC 500841053 · CB-relatie 7086694 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.