Wie speelde met Anderlecht zo goed tegen Real Madrid dat de Koninklijke hem er weghaalde? Wie won als 22-jarige wereldkampioen Milaan-Sanremo in 1977? Wie behaalde goud op de 800 en 1500 meter tijdens de Olympische Spelen in Moskou? Wie trok de Rode Duivels naar een hoger niveau op het Europees kampioenschap in 1984? Wie knoopte aan met zijn Italiaanse roots dankzij een transfer naar de Serie A? Wie werd de revelatie bij de Rode Duivels op het wereldkampioenschap in Brazilië?

Het hadden Laurent Verbiest, Jean-Pierre Monseré, Ivo Van Damme, Ludo Coeck, François Sterchele en Junior Malanda moeten zijn. En kunnen zijn. Ze werkten gepassioneerd naar hun doel toe, overwonnen tegenslagen, genoten van het leven en keken uit naar wat hun moment de gloire moest worden, die ene prestatie die hun carrière nog meer reliëf zou geven.
Maar ze haalden het niet.
Een auto-ongeluk trok de meet veel te vroeg. Zelf kunnen ze niets meer aan hun verhaal toevoegen, maar de eindstreep kan een startlijn zijn voor wie zich door hen wil laten inspireren.

Ze waren talentvolle sportfiguren. Vol van belofte, roem en plezier. Tot het noodlot hen trof.