De gele lichten van de tunnel deden mij afdwalen naar mijn verleden. Naar een tijd die nog niet zo lang geleden was, maar gevoelsmatig tot een ander leven behoorde. Bij elke lichtflits vervaagde mijn bewustzijn even en dreigde ik in slaap te vallen. Ik kon mijn aandacht niet bij een specifieke gebeurtenis houden. Er was echter geen tijd om af te dwalen. Niet als ik in leven wilde blijven. Phil ziet zich in dit verhaal verweven in een politiek steekspel waar niet alleen zijn eigen leven op het spel staat, maar ook die van iedereen die hij lief heeft. Hij zal moet kiezen: 'Leven voor de dingen die je hebt of leven voor wat je niet hebt.'