De mierenkaravaan
Voor de veertigjarige Kiek is haar werk op de tuinderij onlosmakelijk verbonden met haar leven. Samen met vrijwilligers kweekt ze groenten en gewassen en bewaakt ze het ecologisch evenwicht. Dan gebeuren er twee dingen die dat evenwicht dreigen te verstoren: er verschijnt een haas op de tuin, en bij Kiek wordt een chronische ziekte vastgesteld. In vier seizoenen ondergaat niet alleen de tuin een aantal metamorfosen, maar Kiek zelf ook.
In De mierenkaravaan neemt Mariken Heitman je mee op een reis door de natuur, waarin elk element en elk wezen op subtiele wijze met elkaar verbonden is. Geschreven met loepzuivere pen trakteert Heitman de lezer op haar grootste literaire troef namelijk troost.
'De mierenkaravaan is een intuïtief verhaal dat je meteen voor zich inneemt met zijn eigenzinnige charme en grote gevoeligheid.' - Lot Douze
‘In taal die de weelde van de natuur kan evenaren, vertelt Mariken Heitman het verhaal van iets dat groter is dan de mens.' [waardering: 4 ballen] - Thomas de Veen
'[Heitman] weet dat we nooit maar één emotie ervaren, en roept die gelaagdheid krachtig op.' - Christiaan Weijts
'Er zit iets ongrijpbaars in de roman dat uitdaagt, verleidt, overrompelt, ontroert, maar probeer dat maar eens te vangen.' - Dietske Geerlings
'Een betoverend boek waarin de winnaar van de Libris Literatuurprijs 2022 je mee op reis neemt door de natuur.'
'Heitman brengt ons in dit boek niet alleen dicht bij de geheimen van de natuur, maar ook dicht bij onszelf. Het lezen van De mierenkaravaan wil je soms onderbreken om even je eigen tuin in te lopen en er een klusje te doen. Alsof je zelf deel van het verhaal uitmaakt. [...] In De mierenkaravaan kun je de ondoorgrondelijke aarde van de moestuin haast ruiken. Het is de moeite waard.' - Arie Kok
‘Dit verhaal is net zo origineel als haar vorige boeken, maar wat lichter van toon. De mierenkaravaan is proza om in te blijven grazen.’ - Bo van Houwelingen
‘Mariken Heitman kan in weinig woorden een wonderlijke wereld oproepen waarin je niet alleen alles leert over tuinieren maar ook over de tere balans tussen vasthouden en loslaten.’
'De mierenkaravaan is een verhaal over het aantasten en willen vasthouden van identiteit, de complexiteit van leven. Over, uiteindelijk, loslaten en of je je daarmee kunt verzoenen. Mariken Heitman heeft dat wonderschoon beschreven.' - Maarten Moll
'[Heitmans] verzorgde stijl beweegt soepel met alles mee en bewaart een ecologisch evenwicht tussen aardsheid en beschouwelijkheid.' - Arjan Peters
'In het oeuvre van Heitman, en in het bijzonder in De mierenkaravaan, zijn we allemaal onderdeel van dezelfde natuur. Er is op het punt van leven geen echt verschil tussen planten en menselijke wezens of de egels in de tuin. Hier geen Natureingang, zwaar symbolische vooruitwijzingen of stichtelijke analogieën tussen natuur en cultuur, maar alles en iedereen onderdeel van het oneindig onderling samenhangend leven zelf.’ - Gerda van de Haar
‘Mariken Heitman geldt als een van de meest opmerkelijke schrijvers van de laatste jaren.’ - Coen Peppelenbos
'Mariken Heitman schreef met De mierenkaravaan een indringende roman over loslaten van wat dierbaar en eigen is en leren vertrouwen op anderen.' - Liliane Waanders
'Heitman gebruikt veelvuldig personificatie en maakt de tuin daarmee tot een levend wezen.'
‘Mariken Heitman schrijft begeesterd over het leven van een zieke tuinder in en met de tuin. (…) Met fijnzinnige en ook kritische obervaties maakt Heitman Invoelbaar hoe eenzaam het kan zijn om een chronische ziekte te hebben.’ - Femke Essink
