Henk van der Ent wil niets weten van de schijnzekerheden waar mensen achter schuilen. Het enige wat de mens kan doen is ‘hier ben ik’ zeggen tegen de werkelijkheid, die daardoor een dragende werkelijkheid wordt.
Geloof, bezit en veiligheid, liturgie en kunst, taal en schoonheid, cultuur en activisme – niets van dit alles geeft grond onder de voeten. Toch neemt de schrijver een optimistisch standpunt in: de afwezigheid van zekerheid is een bron van moed.
Zijn vlijmscherpe betoog krijgt de vorm van een reisverhaal. Een reiziger strandt op een luchthaven. Hoe moet hij zijn reis vervolgen? Welke platforms moet hij links laten liggen? Hoe bereikt hij de stad zonder zekerheden, waar de bewoners de moed hebben ‘hier ben ik’ te zeggen? Een gids geeft hem raad.

Een polemisch boek voor moderne gelovigen en ex-gelovigen die zich ergeren aan spiritueel geklets, maar ook niets zien in een zuiver verstandelijke levensbeschouwing.

Henk van der Ent studeerde Nederlandse taal- en letterkunde, Wijsbegeerte en spiritualiteit aan de Vrije Universiteit Amsterdam, was leraar te Apeldoorn, schreef vier romans en het essay ‘Het vierde land: het houvast van een agnosticus’.