Voorwoord; 1. Inleiding; 2. De rechtsgang; 3. Camerabeelden; 4. Tijdstip toebrengen letsel en overlijden; 5. Moker en handdoeken; 6. Bloedsporen; 7. De bloederige schoensporen; 8. Vluchtwegen; 9. De wekkerradio; 10. Geld; 11. Cornelis; 12. Conclusie; Wie is wie?; Nawoord; Overzicht verschenen delenHans werd om het leven gebracht doordat iemand hem met een moker minstens zes keer op zijn hoofd had geslagen. In de zoektocht naar een verdachte kwam de politie uit bij de beelden van een camera aan de overkant van de straat. Tussen het tijdstip waarop Hans voor het laatst werd gezien en het tijdstip waarop hij werd gevonden was maar één man bij de voordeur van Hans te zien. Vanaf dat moment bewoog het opsporingsonderzoek in de richting van die man. Het bewijs stapelde zich op tegen de verdachte: getuigen vertelden de politie over de foute reputatie van de man en er werd DNA van hem op de moker gevonden. Hij werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van zeven jaar en zes maanden. Maar wat op het eerste gezicht een sterke zaak lijkt, staat na een grondige analyse van het bewijs op losse schroeven. Laten camerabeelden wel altijd zien wat er daadwerkelijk heeft plaatsgevonden? Dat is slechts een van de vragen die in het Project Gerede Twijfel werden onderzocht in de zaak van de Mokumse mokermoord.