De kiem van troostend inzicht zat veertig jaar in een doos geborgen: nachtelijke ontboezemingen, puberale uitspattingen, onbestemde liefdeskrabbels en onaffe verzen. Tot oude Bostoen en jonge Peter dit amalgaam tegen het licht hielden, en lieten groeien.

Een oefening in verdwalen werd een queeste naar waarheid in schoonheid, en schoonheid in waarheid. Uitkomst is een symbiotisch dualisme, waarrond liefdevol een huis werd opgetrokken.

In de ondergrondse gewelven daarvan trekt dit schrijversduo zichzelf op flessen, gedistilleerd door het leven.

Zo mooi alleen

verwaaiend in gedachten

kwam je de verlorenheid verzachten

in een wereld die verdween.

"Deze bundel met de erg mooie titel slaat aan. De gedichten hebben me verrast met vaak onverwachte beelden en wendingen. Originele invalshoeken voor gevoelens en gedachten die al vaker zijn beschreven. Je kan het leven niet blijven uitvinden en toch doet dit schrijversduo het.’"

Betty Mellaerts