Dit boek gaat over de Nederlandse schrijversbiografie, vanaf de 17e eeuw tot heden, een genre dat de laatste jaren sterk in opkomst is. Op uiterst leesbare en bevoegde wijze schrijft de auteur (docent Nederlandse literatuur van de 19e en 20e eeuw aan de UvA en zelf een bekroond en vooraanstaand biograaf; ontving in 1991 de Dordt-Prijs voor zijn biografie over F. van Eeden), over de geschiedenis van de biografie, over de theorie en praktijk van de moderne schrijversbiografie, over het verklaren in de schrijversbiografie, over de relatie tussen leven en werk en over de vormgeving van de biografie. In de epiloog beschrijft Fontijn de relaties tussen lezer, schrijver en biograaf. Het boek besluit met een lijst van in dit boek behandelde schrijversbiografieën, een lijst van secundaire literatuur en een personenregister. Deze praktische 'handleiding' onderscheidt zich van de theoretische en historische publikaties over dit genre, zoals die van Romein en Dresden - inmiddels klassiekers -, omdat een gewone biografie en een schrijversbiografie onderling sterk verschillen, met name op het punt van de relatie tussen literair werk en leven. (Biblion recensie, Anne Schipper.)