Wantrouwen in de politiek en aanvallen op de democratische rechtsstaat geven het werk van Menno ter Braak een verontrustende actualiteit. Wie draagt verantwoordelijkheid voor de erosie van de rechtsstaat? Welke elites hebben hun gezag verloren? En welke democratische instituties verdienen juist bescherming?

Tien hedendaagse auteurs onderzoeken deze urgente vragen aan de hand van Ter Braaks ideeën over ressentiment, elites en democratie. In Het nationaal-socialisme als rancuneleer (1937) beschreef hij hoe ressentiment kon uitgroeien tot een voedingsbodem voor het nationaalsocialisme. In Ter Braaks essay, De nieuwe elite (1939), vroeg hij wie deze rancune moest beteugelen. Zijn conclusie was scherp: oude én nieuwe elites wakkerden haar juist aan en droegen zo bij aan het verval van de democratie.

De samenstellers plaatsen De nieuwe elite midden in het debat van vandaag.

Niels Graaf (1991) is als historicus en jurist verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Hij is bestuurslid van de Stichting Menno ter Braak. Zijn werk is de afgelopen jaren bekroond met nationale en internationale prijzen. Hij publiceerde eerder de biografie Sjaakmat. Een hiphopleven (2025). Egbert Dommering (1943) is oud-advocaat en emeritus hoogleraar informatierecht aan de Universiteit van Amsterdam. Hij is voorzitter van de Stichting Menno ter Braak en auteur van onder andere Het verschil van mening. Geschiedenis van een verkeerd begrepen idee (2016).