Met zijn dichtbundel drukt Hans van Hoek zijn zoektocht uit, zijn reis naar zichzelf. Wegen begaan via de eenvoud en het complexe, en van demoralisering naar het hervinden van waarde balanceerde hij op flinterdunne lijnen tussen hoop en wanhoop. Reden is wat hij zocht, en de essentie van de reden. Het alles om hoop te vinden en deze vast zien te houden op de soms onherbergzame wegen van emotie en verstand. Hoop, om hindernissen te overwinnen maar ook het overwinnen van hindernissen om hoop vast te houden. Dit verwerkende op papier wist hij te reflecteren, waar de zoektocht, zijn reis, begon. Verstand en hart werden gehecht, ofwel gedicht. Gedichten als verslag van een reis: De Odyssee van een Moraal.