InhoudInleidingvEen kritische analyse van het paradigma van de onbekende Soedan1I. Louis Vivien de Saint-Martin : Le Nord (1863)2I.1. De opvattingen over Agisymba en over het belang van Agisymba voor de constructie van Ptolemaeus’ kaart.2I.2. De kijk op de westkust10I.3. De kijk op de Nigir fluvius en Gir fluvius14I.4. De opvattingen over de volkerennamen in Libya Interior23I.5. De grote rivieren die Ptolemaeus in de Middellandse Zee laat uitmonden25Conclusie:28II. Raymond Mauny : L’Ouest Africain chez Ptolémée (1947)29II.1. Agisymba.29II.2. De westkust31II.3. De Nigir fluvius en Gir fluvius33II.4. De volkerennamen in Libya Interior en in Aethiopia Interior35II.5. Enkele aanvullende kritische opmerkingen40Conclusie:44III. Jehan Desanges: Catalogue (1962)45III.1. Opvattingen in de lijn van Vivien de Saint-Martin45III.2. Grote vrijheid in de omgang met Ptolemaeus’ gegevens46Conclusie:48IV. Richard L. Smith : Ancient Libyans (2003)49Conclusie:52V. Een recent slachtoffer van het paradigma van de onbekende Soedan53Conclusie:57VI. Algemene conclusie en discussie58Appendices601. Agisymba en de gebergten in Aethiopia Interior.612. De identiteit van Agisymba653. Wie zijn de Aethiopes?764. Wie zijn de Garamantes?824.1 Geografische positie en identiteit van de Garamantes van Ptolemaeus824.2 De Garamantes van Herodotus874.3 De relatie tussen Garama metropolis en de Soedan88Literatuur95Index98Kaarten101Citaten108Volgens de huidige inzichten zouden de geografen uit de Oudheid geen kennis hebben gehad van het gebied ten zuiden van de Sahara. De schrijver onderzoekt de fundamenten onder deze gedachte, zoals die naar voren komen in het werk van de belangrijkste protagonisten. Daarbij blijkt duidelijk dat de gehanteerde argumentatie niet deugt.Volgens een theorie die ons door de 19e eeuw is nagelaten was de Soedan, het gebied ten zuiden van de Sahara, onbekend aan de geografen uit de Oudheid. Dat zou zelfs gelden voor Ptolemaeus (2e eeuw), onmiskenbaar de best geïnformeerde onder hen. De kennis van de oude geografen zou dus de barrière van de Sahara niet hebben geslecht. Dit standpunt is in de loop van de 20e eeuw uitgegroeid tot een in de vakliteratuur vrijwel algemeen aanvaarde opvatting. In dit boek worden de argumenten die aan dit paradigma ten grondslag liggen zorgvuldig gewogen. Daarbij blijkt zonneklaar dat het paradigma van de onbekende Soedan zo’n kritische analyse niet kan doorstaan; het is te zeer in strijd met de gegevens om het nog langer serieus te kunnen nemen. De Soedan behoorde in de Oudheid wel degelijk tot de in het Middellandse Zeegebied bekende wereld.Enige appendices geven een nieuw antwoord op oude vragen: Waar lag Agisymba? Wie waren de Garamantes? Wie waren de Aethiopes?Onze kijk op de Oudheid is aan herziening toe. Het gebied ten zuiden van de Sahara is als belangrijke speler op het internationale toneel volledig over het hoofd gezien. De bekendheid met dit gebied was veel groter en de contacten ermee veel intenser dan tot nu toe verondersteld.