In de internationale politiek komen mensen- en volkenrechten reëel niet aan de orde. De geopolitiek wordt bepaald door de economische en militaire belangen van de grootmachten.
Turkije is de brug tussen Europa en Azië. In de periode van de Koude Oorlog vervulde dit land de rol van militaire voorpost van het westerse bondgenootschap. Het land fungeert als doorgeefluik van aardolie- en aardgasvolumes uit Rusland en Azië voor de westerse multinationals. Op Turks grondgebied ligt ook, voor het belangrijkste gedeelte, de bedding van de Tigris en de Eufraat. Daardoor speelt Turkije strategisch een dominante rol in het waterbeheer van het Nabije Oosten.
Het parlement van België en van enkele andere West-Europese landen en het Europese parlement hebben, quasi unaniem, enkele keren Turkije tot de orde geroepen om de schending van de mensenrechten ten overstaan van zijn etnische minderheden, vooral van de Koerden, stop te zetten. De westerse regeringen blijven echter vasthouden aan een opportunistisch beleid en sluiten de ogen voor de aangeklaagde wantoestanden.
In dit boek wordt een grondige analyse gemaakt van wat er met de Koerden in Turkije aan de hand is. De auteur drukt de hoop uit dat het boek ook zal gelezen worden door mensen die in de nationale en internationale politiek verantwoordelijkheid dragen.