In dit baanbrekende boek komt een nieuw verhaal over vrouwen in de prehistorie naar voren, met prikkelende implicaties voor onze huidige opvattingen over gender.

Ons beeld van de prehistorie wordt grotendeels bepaald door illustraties en diorama's in musea waarop mannelijke jagers gehuld in dierenhuiden onverschrokken een mammoet aanvallen terwijl de vrouwen zich angstvallig achter een rots verschuilen. Recent onderzoek heeft echter aangetoond dat deze beelden weinig realistisch zijn.

De afgelopen twintig jaar is de studie van de archeologie drastisch veranderd. Door de komst van meer vrouwelijke archeologen en de beschikking over nieuwe technieken werd de archeologische wereld uitgedaagd verder te kijken dan de bekende 'harde' vondsten als vuurstenen en speerpunten.

J. M. Adovasio en Olga Soffer behoren tot 's werelds meest vooraanstaande experts op het gebied van vergankelijke artefacten zoals manden, touwwerk en weven. In 'De onzichtbare vrouw' presenteren de auteurs een boeiende nieuwe kijk op de prehistorie. Ze betogen dat vrouwen allerlei essentiële materialen hebben uitgevonden, waaronder de kleding die nodig was om in koudere klimaten te overleven, de touwen waarmee vlotten werden gemaakt die langeafstandsreizen over water mogelijk maakten, en netten die werden gebruikt voor de gezamenlijke jacht. Nog belangrijker is dat vrouwen een centrale rol speelden in de ontwikkeling van taal en het sociale leven – kortom, in onze menswording.

In dit baanbrekende boek komt een nieuw verhaal over vrouwen in de prehistorie naar voren, met prikkelende implicaties voor onze huidige opvattingen over gender.