Na het mislukken van de geuzenaanval, uitgevoerd met medewerking van de Zeeuwse kerkenraden, op Walcheren in maart 1567, volgde harde repressie en troepenlegering in de steden. De weerstand die dit bij de bevolking opriep, werd nog vergroot door verdere (belasting)maatregelen van Alva. Vlissingen kwam in opstand en weigerde op Pasen 1572 Spaans garnizoen. Met hulp van de Watergeuzen en van Engelse en Franse troepen werd weldra een groot deel van Walcheren onder het gezag van Oranje gebracht. Daarna barstte ook de strijd om de overige eilanden los. In dit boeiende verhaal gaat de aandacht vooral uit naar de steden, die een keuze moesten maken tussen trouw aan het centraal gezag en aansluiting bij de opstandelingen. Clasien Rooze beschrijft welke factoren doorslaggevend waren en wat dit voor de binnenstedelijke verhoudingen betekende. Ook onderzoekt zij het belang van Zeeland voor Oranje en voor de West-Europese zeemogendheden.