Politici en topmensen van het bedrijfsleven verkondigen onophoudelijk de zegeningen die Nederland ten deel zullen vallen dankzij de Europese eenwording. Die zegeningen zijn uiteraard van economische aard. Maar dat is hoogstens een prettige bijkomstigheid. Want, zoals de auteur laat zien in zijn analyse van de organisatie van de West-Europese samenwerking, het Europese avontuur moet in de eerste plaats worden begrepen als een politiek proces. De Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) en de Europese Economische Gemeenschap (EEG) kwamen niet tot stand om het welvaartspeil binnen de lidstaten te verhogen. Bij de oprichting van deze organisaties stonden politieke overwegingen centraal. Zij verschaften de institutionele kaders waarbinnen de voortdurende strijd om de macht tussen Frankrijk en de Bondsrepubliek Duitsland voortaan op vreedzame wijze kon worden gevoerd. Deze tweede, herziene druk is in zijn geheel aangepast vanwege nieuwe inzichten en nieuwe bronnen die beschikbaar zijn gekomen.